درود بر شرابی که نوشیدن مادی ندارد
"یاد"...است
یادی که در خاطر داری و مرورش به وجدت می آورد...
کهنه اش مست ترت میکند...
وتازه اش را مزه مزه میکنی در آفتاب و سرما..میگذاری تا کهنه شود
نه اینکه بگذاری فراموش شود...نه
میگذاری ومی پرورانیش اش تا هفت ساله شود....
فقط یاد آن خمره که در انبار یادت هست کافیست به وجد بیایی و خراب...
من بیادت هستم رفیق...
برچسب:
نویسنده: ماهان عابدی
برچسب:
نویسنده: ماهان عابدی
برچسب:
نویسنده: ماهان عابدی